Slangenpompen zijn er in verschillende uitvoeringen, afhankelijk van de methode van slangcompressie:

Slipper-type ontwerp (slipper-type slangenpomp). De slang is U-vormig of boogvormig in de pompkamer; twee of meer slippers (schuiven) zijn vast gemonteerd op een rotor (arm) en comprimeren de slang op een glijdende manier. De rotor comprimeert de slang twee of meer keer per omwenteling (afhankelijk van het aantal slippers). Deze glijdende compressiemethode veroorzaakt de meeste schade aan de slang, vergelijkbaar met een voertuig dat met hoge snelheid plotseling remt en naar voren glijdt, wat aanzienlijke schade aan de banden en het wegdek veroorzaakt. Vanwege de grote hoeveelheid wrijvingswarmte die wordt gegenereerd, is ongeveer de helft van de pompkamer gevuld met smeermiddel om een normale werking te garanderen. Dit is deels om de wrijvingscoëfficiënt te verminderen, maar belangrijker nog, om de gegenereerde wrijvingswarmte over te dragen naar de pomphuis en deze uit de pomp te verdrijven, waardoor een normale werking wordt gewaarborgd. Dit slipper-type ontwerp beperkt de pompsnelheid ernstig. Dit type slangenpomp vereist hogere start- en bedrijfskoppel, wat een krachtigere motor vereist, wat hogere energieverbruik betekent. Het voordeel is echter dat het hogere uitlaatdrukken kan bereiken (tot 1,6 MPa).